تأثیر نوسانات تورمی بر شاخص کل و شاخص صنعت بورس اوراق بهادار تهران: رویکرد FIGARCH-ARDL
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 29 تیر 1405
https://doi.org/10.22067/mfe.2026.98376.1673
زلیخا مرسلی ارزنق، نسرین منصوری، فاروق کریمی
چکیده در سالهای اخیر، تورم در ایران با نوسانات شدید و روندی فزاینده همراه بوده است. از این رو، پژوهشهای اقتصادی بر رابطه میان نوسانات تورم و بازارهای مالی متمرکز شدهاند. سهام به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای سرمایهگذاری، هدف اصلی تأمین نیازهای آتی و افزایش رفاه از طریق انباشت ثروت است. مطالعه حاضر با استفاده از دادههای ماهانه فروردین ۱۳۹۰ تا اسفند ۱۴۰۲، اثر نوسانات تورمی را بر شاخص کل و شاخص صنعت بورس اوراق بهادار تهران بررسی میکند. برای این منظور، ابتدا نوسانات تورم با بهرهگیری از مدل حافظه بلندمدت FIGARCH استخراج شد و سپس تأثیر آن بر شاخصهای مذکور در چارچوب خودتوضیحی با وقفههای گسترده (ARDL) در دو مدل جداگانه برآورد گردید. یافتههای تجربی نشان داد که نوسانات تورمی در بلندمدت رابطه منفی و معناداری با هر دو شاخص سهام دارد. همچنین افزایش نرخ ارز و قیمت طلا موجب افزایش شاخص کل و شاخص صنعت میشود، در حالی که افزایش نرخ بهره آسیب قابل توجهی به بازار سهام وارد میکند. بر اساس نتایج، مدیریت محتاطانه سیاست پولی و مهار نوسانات تورمی برای بهبود عملکرد بازار سهام به مقامات اقتصادی توصیه میشود.
بررسی حافظه بلندمدت شاخص بورس اوراق بهادار تهران
دوره 25، شماره 15، اردیبهشت 1397، صفحه 21-48
https://doi.org/10.22067/pm.v25i16.67538
مهدی مرادی، مصطفی اسماعیل بور
چکیده نتایج حاصل از پژوهشهای مختلف در خصوص کارآیی برخی از بورسهای اوراق بهادار نشان میدهند که این بازارها فاقد کارآیی، حتی در شکل ضعیف هستند؛ بنابراین ﺑﺎ در ﻧﻈﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ناﮐﺎرآﯾﯽ این بازارها میتوان ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ که ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﺑﺮاﺳﺎس ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای از اﻃﻼﻋﺎت، میتوان ﺳﻮد اﻗﺘﺼﺎدی ﮐﺴﺐ نمود؛ به این معنا ﮐﻪ ﻋﺪم ﮐﺎرآیی نشانه این امر است ﮐﻪ میتوان مدلهایی طراحی کرد تا سودهای غیرمتعارفی به دست آید. پژوهشهای فراوانی بهمنظور بررسی حافظه بلندمدت و طراحی مدلهای پیشبینی شاخصهای آینده انجام گرفته است و در این پژوهش سعی گردیده تا از یک زاویه دیگر، یعنی از روش آرفیما و روش تحلیل دوره نگار (که یک روش تجزیهوتحلیل سری زمانی است) برای بررسی حافظه بلندمدت و همچنین طراحی مدل پیشبینی استفاده شود. هدف اصلی این پژوهش تجزیهوتحلیل سری زمانی شاخصهای کل و مالی بورس اوراق بهادار تهران است که قلمرو زمانی آن بهصورت روزانه از 08/01/1383 لغایت 24/04/1394 است. بدین منظور از روشهایی از قبیل تبدیل باکس کاکس، دیکی فولر، با استفاده از نرمافزارهای SAS9.4 و R استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان میدهند که شاخصهای بورس اوراق بهادار تهران دارای حافظه با دامنه بلندمدت است، همچنین روش تحلیل دوره نگار در مقایسه با روش آرفیما، روش مناسبی برای پیشبینی شاخصهای بورس اوراق بهادار است و درنهایت میتوان بیان کرد که دوره نهان (دوره قابل تکرار) در بین دادههای شاخص بورس وجود دارد.
