این پژوهش به بررسی تأثیر کیفیت حاکمیت شرکتی بر تابآوری شرکتهای پذیرفتهشده در بورس تهران در برابر شوکهای اقتصادی میپردازد. با استفاده از دادههای پنل متعادل متشکل از ۱۵۰ شرکت طی دوره 1390 تا ۱۴۰3 (شامل شوکهای همهگیری کووید-۱۹، نوسانات ارزی شدید و تحریمها) و بهکارگیری مدل گشتاورهای تعمیم یافته برای کنترل مسائل درونزایی و اثرات پویا، نتایج نشان داد که متغیرهای استقلال هیئت مدیره و امتیاز کلی حاکمیت شرکتی تأثیر مثبت و معنادار بر شاخص ترکیبی تابآوری (شامل سرعت بازیابی، نوسانات سودآوری و احتمال ورشکستگی) دارند. در مقابل، تمرکز بالای مالکیت و اهرم مالی بالا اثر منفی معناداری بر تابآوری ایجاد میکنند. شاخص بحران اقتصادی نیز به طور مستقیم تابآوری را کاهش میدهد، اما حاکمیت شرکتی قوی این اثر منفی را به طور قابل توجهی تعدیل مینماید. مشارکت اصلی پژوهش، سنجش چندبعدی تابآوری شرکتی و بررسی نقش سازوکارهای حاکمیت شرکتی در کاهش آسیبپذیری شرکتهای ایرانی در برابر شوکهای اقتصادی است. همچنین نوآوری دیگر پژوهش، کاربرد مدل GMM در بستر بازار نوظهور ایران و ترکیب آن با شاخص تابآوری چندبعدی است. یافتهها تأکید دارند که تقویت مکانیسمهای حاکمیت شرکتی میتواند به عنوان یک استراتژی کلیدی برای افزایش مقاومت شرکتها در برابر شوکهای اقتصادی عمل کند.
