در این مقاله با استفاده از مدل رشد درونزای رومر، کارآفرینی و نوآوری بررسی شده و مدلی برای رشد اقتصادی ایران در نظر گرفته شده است که اثر متغیرهای نیروی کار، سرمایه فیزیکی، سرمایه انسانی، تحقیق و توسعه و واردات ماشینآلات به کل واردات به عنوان سرریز فنآوری مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از آمار سری زمانی اقتصاد ایران طی دوره 83- 1347 ابتدا به بررسی مانایی متغیرهای مدل توسط آزمون ریشه واحد پرداخته و سپس مانایی پسماندها بررسی شده است. نتایج به دست آمده از روش تک معادلهای مدل برآورد شده که به ترتیب کالاهای واسطهای، نیروی کار، سرمایه انسانی، سرمایه فیزیکی و واردات ماشینآلات باعث افزایش تولید در اقتصاد ایران میشوند.
Rabiei,M . (2009). اثر نوآوری و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران. (e25106). Monetary & Financial Economics, 16(26), e25106 doi: 10.22067/pm.v16i26.1960
MLA
Rabiei,M . "اثر نوآوری و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران" .e25106 , Monetary & Financial Economics, 16, 26, 2009, e25106. doi: 10.22067/pm.v16i26.1960
HARVARD
Rabiei M. (2009). 'اثر نوآوری و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران', Monetary & Financial Economics, 16(26), e25106. doi: 10.22067/pm.v16i26.1960
CHICAGO
M Rabiei, "اثر نوآوری و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران," Monetary & Financial Economics, 16 26 (2009): e25106, doi: 10.22067/pm.v16i26.1960
VANCOUVER
Rabiei M. اثر نوآوری و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی در ایران. Monetary & Financial Economics. 2009;16(26):e25106 (In Persian). doi: 10.22067/pm.v16i26.1960