اقتصاد پولی مالی

چکیده پژوهش حاضر به بررسی تأثیر ارتقای عناصر کیفی سود بر کارایی سرمایه‌گذاری شرکت‌های پذیرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار تهران می‌پردازد. بدین منظور، داده‌های مربوط به ۱۲۰ شرکت طی دوره زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۲ گردآوری و فرضیه‌های پژوهش با استفاده از مدل رگرسیون چندگانه در قالب داده‌های ترکیبی مورد آزمون قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌ها نشان می‌دهد که ارتقای عناصر کیفی سود به‌طور کلی تأثیر معناداری بر کارایی سرمایه‌گذاری شرکت‌ها دارد. به‌ طور مشخص، هموارسازی سود رابطه‌ای منفی با کارایی سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که بیانگر کاهش کارایی سرمایه‌گذاری در شرکت‌هایی با سطح بالاتر هموارسازی سود است. در مقابل، پایداری سود رابطه‌ای مثبت و معنادار با کارایی سرمایه‌گذاری دارد و نشان می‌دهد شرکت‌های دارای سود پایدارتر از سطح بالاتری از کارایی سرمایه‌گذاری برخوردارند. همچنین نتایج بیانگر آن است که محافظه‌کاری حسابداری تأثیر مثبت و معناداری بر کارایی سرمایه‌گذاری دارد. در نهایت، یافته‌ها حاکی از آن است که عدم شفافیت سود تأثیری منفی و معنادار بر کارایی سرمایه‌گذاری شرکت‌ها دارد. به ‌طور کلی، نتایج پژوهش نشان می‌دهد که توجه به ارتقاء و بهبود عناصر کیفی سود می‌تواند نقش مهمی در افزایش کارایی سرمایه‌گذاری شرکت‌ها ایفا کند. بر این اساس، تمرکز مدیران، سرمایه‌گذاران و نهادهای ناظر بازار سرمایه بر بهبود کیفیت سود می‌تواند به تخصیص بهینه‌تر منابع و بهبود عملکرد سرمایه‌گذاری شرکت‌ها منجر شود.

چکیده هدف: هدف اساسی پژوهش حاضر بررسی رابطه میان نگهداشت وجه نقد و کارایی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های دارای بحران مالی با لحاظ کردن نقش حاکمیت شرکتی است.
روش: پژوهش حاضر کاربردی و از بعد روش‌شناسی، همبستگی از نوع علّی (پس رویدادی) میباشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و با استفاده از روش نمونه‌گیری حذف سیستماتیک، 132 شرکت به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب‌شده و در دوره‌ زمانی 8 ساله بین سال‌های 1392 الی 1399 مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های پژوهش نشان داد که بین نگهداشت وجه نقد و کارایی سرمایه‌گذاری رابطه مستقیم وجود دارد. تعامل حاکمیت شرکتی و نگهداشت وجه نقد تأثیر معکوس بر کارایی سرمایه‌گذاری دارد اما نهایتاً تعامل حاکمیت شرکتی و نگهداشت وجه نقد در شرکت‌های دارای بحران مالی تأثیری بر کارایی سرمایه‌گذاری ندارد.
نتیجه گیری: مدیران شرکت‌ها با داشتن برنامه‌ای مدون و اصولی در جهت مدیریت منابع نقدینگی و انباشت وجه نقد در شرکت‌ها قادرند در زمان مواجهه با سرمایه‌گذاری‌های با سوددهی بالا توانایی تصمیم‌گیری سریع را داشته باشند. همچنین با داشتن برنامه‌ای مدون جهت پیشگیری از بروز بحران مالی و حتی‌المقدور استفاده از تیم‌های متخصص در زمینه مالی و اقتصادی جهت پیشگیری و یا خروج از بحران مالی استفاده نمایند.