دانشگاه فردوسی مشهد اقتصاد پولی مالی 2251-8452 مقالات آماده انتشار 2026 07 20 Uncertainty of monetary and fiscal policies on Iran's housing market نااطمینانی سیاست های پولی و مالی بر بازار مسکن ایران 48504 10.22067/mfe.2026.99495.1695 FA یونس بریانی دانشگاه ارومیه دانشکده اقتصاد و مدیریت حسن حیدری دانشگاه ارومیه دانشکده اقتصاد و مدیریت سید جمال الدین محسنی زنوزی دانشگاه ارومیه دانشکده اقتصاد و مدیریت Journal Article 2026 06 23 In recent years, economic policy uncertainty has become a major source of macroeconomic fluctuations and housing market dynamics in emerging economies. Despite the expanding literature on policy uncertainty, limited evidence exists on how uncertainty shocks affect housing supply in Iran, particularly when structural changes and time-varying relationships are taken into account. This study fills this research gap by examining the dynamic effects of economic policy uncertainty shocks on Iran’s housing market and identifying their transmission channels through real, financial, and price-related variables.A Time-Varying Parameter Factor-Augmented Vector Autoregression (TVP-FAVAR) model is estimated using quarterly data for 1992–2024. The analysis incorporates gross domestic product, consumption, investment, unemployment, inflation, the interest rate, and the number of building permits issued.The empirical findings indicate that economic policy uncertainty shocks initially increase the interest rate in the short run, but this effect gradually weakens and turns negative over medium-term horizons. The shocks also increase consumption, inflation, unemployment, and gross domestic product, while reducing investment. More importantly, policy uncertainty has a negative and statistically significant impact on the number of building permits issued, and the magnitude of this adverse effect increases over time. These results suggest that policy uncertainty constrains housing supply through higher financing costs, reduced developers’ confidence, and weaker expectations regarding future economic conditions. Accordingly, enhancing policy transparency and stability and facilitating private investment can contribute to greater stability in the housing market. در سال‌های اخیر، عدم‌اطمینان سیاست‌های اقتصادی به یکی از عوامل مهم نوسانات اقتصاد کلان و تحولات بازار مسکن در اقتصادهای نوظهور تبدیل شده است. با وجود گسترش مطالعات مربوط به عدم‌اطمینان سیاستی، شواهد محدودی درباره تأثیر شوک‌های عدم‌اطمینان بر عرضه مسکن در ایران، به‌ویژه با در نظر گرفتن تغییرات ساختاری و روابط زمان‌متغیر، وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف پر کردن این شکاف پژوهشی، اثرات پویای شوک‌های عدم‌اطمینان سیاست‌های اقتصادی بر بازار مسکن ایران و کانال‌های انتقال آن از طریق متغیرهای واقعی، مالی و قیمتی را بررسی می‌کند.برای این منظور، از مدل رگرسیون خودبرداری عامل افزوده با پارامترهای زمان‌متغیر (TVP-FAVAR) و داده‌های فصلی دوره ۱۴۰۲-۱۳۷۱ استفاده شده است. متغیرهای مورد بررسی شامل تولید ناخالص داخلی، مصرف، سرمایه‌گذاری، نرخ بیکاری، نرخ تورم، نرخ بهره و تعداد پروانه‌های ساختمانی صادره است.نتایج تجربی نشان می‌دهد که شوک‌های عدم‌اطمینان سیاست‌های اقتصادی در کوتاه‌مدت موجب افزایش نرخ بهره می‌شوند، اما این اثر در افق‌های میان‌مدت کاهش یافته و منفی می‌شود. همچنین این شوک‌ها مصرف، نرخ تورم، نرخ بیکاری و تولید ناخالص داخلی را افزایش داده و سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهند. مهم‌تر آنکه، عدم‌اطمینان سیاستی اثر منفی و معناداری بر تعداد پروانه‌های ساختمانی دارد و شدت این اثر در طول زمان افزایش می‌یابد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که عدم‌اطمینان سیاستی از طریق افزایش هزینه تأمین مالی، کاهش اعتماد سازندگان و تضعیف انتظارات نسبت به شرایط آتی اقتصاد، عرضه مسکن را محدود می‌کند. بر این اساس، افزایش شفافیت و ثبات سیاست‌های اقتصادی و تسهیل سرمایه‌گذاری خصوصی می‌تواند به تقویت ثبات بازار مسکن کمک کند.