تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه مالی در کشورهای جنوب شرق آسیا با تأکید بر نقش آزادی اقتصادی
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 18 آذر 1404
https://doi.org/10.22067/mfe.2025.93524.1547
فرزانه احمدیان یزدی، امیررضا محمدی
چکیده بحران جهانی درسهای مهمی درباره تأثیرات آن و راههای کاهش پیامدهایش ارائه میدهد. این بحران باعث شده است که اقتصاددانان به بررسی نقش خود در درک و مدیریت بحرانهای اقتصادی بپردازند. همچنین، تحقیقات گستردهای برای شناسایی ضعفهای موجود در سیاستگذاری اقتصادی انجام شده است. یکی از مباحث کلیدی در این زمینه، بررسی عواملی است که بر توسعه مالی تأثیر میگذارند، زیرا یک نظام مالی کارآمد میتواند از سرایت اثرات منفی بحرانهای مالی به اقتصاد کشورها جلوگیری کند. در این مقاله ابتدا به بررسی استراتژیهای اقتصادی کشورهای آسیایی پس از بحران ۲۰۰۸ پرداخته شده و سپس به تجزیه و تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه مالی منتخبی از کشورهای جنوب شرق آسیا طی دوره زمانی 2021-1980 با استفاده از تکنیک VAR تابلویی می پردازد. بر اساس نتایج حاصل از برآورد الگو عمق مؤسسات مالی در این کشورها مهمترین عامل اثرگذار بر توسعه مالی این دسته از کشورها بوده است. به علاوه یافته های این پژوهش نشان می دهد که رشد اقتصادی در این دسته از کشورها از مسیر آزادی اقتصادی توانسته موجب بالا رفتن سطح توسعه یافتگی مالی آنها طی دوره زمانی مورد مطالعه شود.
بررسی رابطه میان نگهداشت وجه نقد و کارایی سرمایهگذاری در شرکتهای دارای بحران مالی با لحاظ کردن نقش حاکمیت شرکتی
دوره 30، پاییز و زمستان 1402، مهر 1402، صفحه 134-163
https://doi.org/10.22067/mfe.2023.80803.1278
عبدالرسول رحمانیان کوشککی، فائزه نظری
چکیده هدف: هدف اساسی پژوهش حاضر بررسی رابطه میان نگهداشت وجه نقد و کارایی سرمایهگذاری در شرکتهای دارای بحران مالی با لحاظ کردن نقش حاکمیت شرکتی است.
روش: پژوهش حاضر کاربردی و از بعد روششناسی، همبستگی از نوع علّی (پس رویدادی) میباشد. جامعه آماری پژوهش، کلیه شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران بوده و با استفاده از روش نمونهگیری حذف سیستماتیک، 132 شرکت بهعنوان نمونه پژوهش انتخابشده و در دوره زمانی 8 ساله بین سالهای 1392 الی 1399 مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: نتایج حاصل از آزمون فرضیههای پژوهش نشان داد که بین نگهداشت وجه نقد و کارایی سرمایهگذاری رابطه مستقیم وجود دارد. تعامل حاکمیت شرکتی و نگهداشت وجه نقد تأثیر معکوس بر کارایی سرمایهگذاری دارد اما نهایتاً تعامل حاکمیت شرکتی و نگهداشت وجه نقد در شرکتهای دارای بحران مالی تأثیری بر کارایی سرمایهگذاری ندارد.
نتیجه گیری: مدیران شرکتها با داشتن برنامهای مدون و اصولی در جهت مدیریت منابع نقدینگی و انباشت وجه نقد در شرکتها قادرند در زمان مواجهه با سرمایهگذاریهای با سوددهی بالا توانایی تصمیمگیری سریع را داشته باشند. همچنین با داشتن برنامهای مدون جهت پیشگیری از بروز بحران مالی و حتیالمقدور استفاده از تیمهای متخصص در زمینه مالی و اقتصادی جهت پیشگیری و یا خروج از بحران مالی استفاده نمایند.
